Waarom ik nog een krant lees

Blendle, MyJour, de nieuwe kranten-apps… Allemaal prachtig, maar ik spreid in mijn lunchpauze nog altijd de papieren krant voor me uit. Vier redenen waarom ik nog een krant lees.

Waarschijnlijk is mijn generatie nog de laatste die zich herkent in het gezegde ‘Een krant is een meneer’. En zelfs de meeste bevriende leeftijdgenoten hebben geen abonnement meer op een papieren krant. Moet ik ze ongelijk geven? Het nieuws is overal vandaan te halen en tijd is schaars. Bovendien wordt shoppen in verschillende nieuwsbronnen steeds eenvoudiger. Dankzij geweldige diensten als Blendle, maar ook door de innovatieve manieren waarop kranten hun content aanbieden, met de onlangs vernieuwde Volkskrant.nl als voorlopig hoogtepunt.

Ook in mijn eigen leesgedrag merk ik dat ik steeds meer een mix van bronnen raadpleeg. Toch spreid ik iedere middag tijdens mijn lunchpauze nog trouw de papieren krant voor me uit. Daar zijn een paar redenen voor.

1. Een krant is compleet. Min of meer in ieder geval. Ik ga er, meestal terecht, van uit dat de krant van mijn keuze al het nieuws dat voor mij relevant is aandacht geeft. Contentcuratie noem je dat, als je hip wilt doen.
Leuk dat je dankzij internet je eigen nieuws bij elkaar kunt sprokkelen, maar dankzij cherry picking is het gevaar van eenzijdige berichtgeving natuurlijk levensgroot.
2. Slow reading is nuttig. Herken je dat: nog voordat je een online nieuwsbericht of opiniestuk goed en wel hebt uitgelezen, scroll je al naar beneden om de reacties te lezen. In de papieren krant laat ik een betoog op me inwerken om rustig te bepalen wat ik ervan vind. Eventuele reacties of een tegenartikel lees ik de volgende dag of de dagen daarna. En ook dat laat ik rustig op me inwerken.
3. Kranten roepen niet zomaar wat. Ze moeten zich wel beroepen op betrouwbare bronnen. Ze doen zelf onderzoek en maken daar mensen voor vrij. Juist omdat ze zich met het ‘gewone’ nieuws niet meer kunnen onderscheiden.
4. Je vergeet wat je niet leest. Ja, ook ik heb de superhandige app Pocket, maar ik moet bekennen dat die meestal hetzelfde doet als mijn hd-recorder: dingen bewaren om er nooit meer naar om te kijken. In de krant lees ik ook niet alles, maar na het lezen of niet-lezen belandt hij op de stapel oud papier en voel ik me niet meer schuldig om de gemiste content.

Denk ik er over een jaar anders over? Móet ik wel, omdat de papieren krant compleet gaat verdwijnen? Zou goed kunnen. Ik zal hier af en toe blijven berichten over mijn leesgedrag, want dat verandert hoe dan ook.